Φτιάξτε φυσική «πλαστελίνη» με αλεύρι και νερό!

Αν είστε σε διακοπές και θέλετε να μοιραστείτε ένα super διασκεδαστικό project με τα παιδιά σας τότε ετοιμαστείτε για σπιτική πλαστελίνη! Ανοίξτε το ντουλάπι των τροφίμων και βγάλτε έξω το αλεύρι και τις μεζούρες ζαχαροπλαστικής, φορέστε τις ποδιές σας και βουρ για παιχνιδομαγείρεμα!

Για να φτιάξετε σπιτική, φυσική πλαστελίνη θα χρειαστείτε:

  • 1 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 κούπα νερό
  • ¼ κούπας αλάτι
  • 1 κουτ. σούπας φυτικό λάδι
  • 2 κουτ. γλυκού κρεμόριο (crème de tartare)
  • Χρώματα Ζαχαροπλαστικής ( ένα χρώμα για κάθε δόση υλικών)

Ακολουθήστε τα 3 απλά βήματα:

Βάλτε όλα τα υλικά μέσα σε μια κατσαρόλα (δεν έχει σημασία η σειρά) και ανακατέψτε καλά με μια κουτάλα μέχρι να ενωθούν καλά όλα τα υλικά.

Όταν έχουν διαλυθεί σχεδόν όλοι οι σβώλοι μεταφέρετε την κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και ανακατεύετε το μίγμα συνέχεια μέχρι να πήξει και να σχηματιστεί ένα μεγάλος ζυμαρένιος σβώλος που θα ξεκολλάει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας.

 

 

Βγάλτε το χρωματιστό ζυμάρι από την κατσαρόλα και ανοίξτε το με το χέρι σα να πρόκειται για ζύμη. Μόλις κρυώσει είναι έτοιμο για χρήση!!!!!

Διατηρείτε τα ζυμαράκια τυλιγμένα σε διάφανη μεμβράνη ή σε πλαστικά δοχεία φαγητού ώστε να τα διατηρήσετε μαλακά και εύπλαστα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μπορείτε να τα φυλάτε ακόμα και στο ψυγείο. Τα ζυμαράκια διατηρούνται έως και 6 μήνες.

Αυτές οι ζυμαρένιες πλαστελίνες είναι μη τοξικές και εντελώς ακίνδυνες, ακόμα κι αν το παιδί τις καταπιεί.

Η συνταγή και οι φωτογραφίες είναι από το φναταστικό adelyneSTONE blog

γλιστρίδα έφαγες;

Το Σαββατοκύριακο ήμουν στην αγαπημένη μου Μάνη, απολαμβάνοντας τα κρυστάλλινα νερά της, κυριολεκτικά από το πρωί ως το βράδυ. Η δεύτερη καλύτερη απόλαυση του μέρους, μετά τη θάλασσα, είναι το φαγητό! Ζουμερές τομάτες, σπιτικές πατάτες, τηγανισμένες σε ντόπιο ελαιόλαδο, ψητό χταποδάκι και τόσες άλλες λιχουδιές.

Το μεσημέρι, λοιπόν, της Δευτέρας καθόμουν με μια τρομερή γιαγιά της περιοχής που διατηρεί το τεράστιο μποστάνι της για να ταΐζει την οικογένεια της και όλους εμάς που επισκεπτόμαστε το οικογενειακό τους μαγαζί. Η κυρά Πινιώ κρατά σπόρους τομάτας, μαρουλιού και άλλων ζαρζαβατικών τα τελευταία 50 χρόνια για να μπορεί ακόμα και σήμερα να καλλιεργεί τις απίστευτες λεπτόφλουδες ντοματούλες που όπως η ίδια λέει «είναι γλυκές σαν καρπούζι». Προσπαθώντας να μάθω λίγα από τα μυστικά της προσφέρθηκα να τη βοηθήσω να καθαρίσει την τρυφερή γλιστρίδα που είχε κόψει μόλις από το μποστάνι, για να τη ρίχνουν άφθονη πάνω από τις πλούσιες τοματοσαλάτες τους.

Δεν θα σας πω ακόμα όλα τα μυστικά που μου είπε, αλλά θα σας πω λίγα λόγια για αυτό το μαγικό χορταράκι που φυτρώνει παντού την καλοκαιρινή περίοδο. Η γλιστρίδα ή αντράκλα είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Ο Διοσκουρίδης την αναφέρει ως Ανδράκλη και τη συνιστά για τον πονοκέφαλο, το έλκος του στομάχου και τις παθήσεις της σπλήνας και των ματιών. Πλούσια σε βιταμίνη C, περιέχει ακόμα ασβέστιο, σίδηρο, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και λιπαρά οξέα όπως το λινολεϊκό οξύ. Φυτρώνει κάθε χρόνο την καλοκαιρινή περίοδο και μπορεί να φτάσει σε ύψος μέχρι τα 20 εκ.. οι βλαστοί της έρπουν, είναι λείοι και σαρκώδεις και έχουν κοκκινωπό χρώμα. Τα φυλλαράκια της σχηματίζουν ρόδακα, έχουν μήκος 2-3 εκ. και σαρκώδη υφή.

Θα βρείτε άφθονη σε μποστάνια που ποτίζονται γιατί έχει τη δυνατότητα να πολλαπλασιάζεται εύκολα. Τρώγεται ωμή με λαδόξιδο, μέσα στη σαλάτα ή αναμεμιγμένη με γιαούρτι, αλλά και μαγειρευτή (γιαχνί) με κοτόπουλο!

 

living green project :: ΟΙΚΟαναγνωστήριο

Πέρασαν κιόλας 2 εβδομάδες από τα εγκαίνια της έκθεσης Ecophenomena στον υπέροχο χώρο του TAF στο Μοναστηράκι. Η Living Green φιλοξενείται σε ένα από τα δωματιάκια του ισογείου και ήδη από το πρώτο εκείνο βράδυ καταλάβαμε ότι το ΟΙΚΟανγνωστήριό μας θα είχε μεγάλη απήχηση. Σκοπός μας ήταν η δημιουργία ενός φιλόξενου χώρου όπου ο επισκέπτης θα μπορούσε να καθίσει και να απολαύσει την ανάγνωση βιβλίων που σχετίζονται με θέματα που αφορούν στο περιβάλλον, την αστική κηπουρική, την οικολογία, την βιοκλιματική αρχιτεκτονική και τις εναλλακτικές θεραπείες.

Ο σχεδιασμός της όλης εγκατάστασης έγινε από την ταλαντούχα αρχιτέκτονα Μαρία Yuki Νικητάκη, ενώ οι γραφιστικές εφαρμογές από την εξαιρετική συνεργάτιδά μας Μαργαρίτα Νικητάκη. Η λογική του σχεδιασμού κινήθηκε γύρω από την ιδέα της επαναχρησιμοποίησης και του upcycle. Απλές σανίδες κρεβατιού, παλιά έπιπλα από το Μοναστηράκι, βιβλία που έχουν βγει εκτός παραγωγής  και πολλές βίδες και καρφιά αποτέλεσαν τα βασικά υλικά για την κατασκευή όλης της εγκατάστασης.  Οι βιβλιοθήκες είναι αρθρωτές με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δυνατότητες συνδυασμών των επιμέρους κομματιών τους  κι έτσι το αναγνωστήριο να μπορεί να αλλάζει διάταξη ανάλογα με τον χώρο στον οποίο στήνεται.  Τα βιβλία στερεώνονται με μακριά συρματόσχοινα ώστε ο αναγνώστης να μπορεί  να κινείται άνετα μέσα στον χώρο και να βρίσκει τη θέση ανάγνωσης που εκείνος επιθυμεί, ενώ όλα τα υλικά είναι ανεπεξέργαστα και σε φυσική κατάσταση.

Τίποτε όμως από όλα αυτά δεν θα είχε γίνει αν δεν βάζαμε πολλή προσωπική εργασία και όλη μας την καλή διάθεση! Όλοι δουλέψαμε αφιλοκερδώς και με ομαδικό πνεύμα, ξεπερνώντας πολλές φορές τον εαυτό μας. Για αυτό και  το ΟΙΚΟαναγνωστήριο είναι για μας ένα τρανταχτό παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι όταν υπάρχει ταλέντο, θέληση και καλή διάθεση τότε όλα είναι εφικτά!

Να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω τον Μιχάλη, τον Χριστόφορο και τον Μετ. Χωρίς τη δική τους συμβολή, όλο το porject θα είχε μείνει στα χαρτιά!

 

Το Οικοανγνωστήριο θα παραμείνει στους χώρους του TAF μέχρι τις 2 Σεπτεμβρίου. Ελπίζουμε να το επισκευθείτε και να βιώσετε κι εσείς την απόλαυση της ανάγνωσης.