ιπποφαές :: ένα φυτό που συζητιέται πολύ

Φεβρουαρίου 16, 2012 | κηπουρική | 2 σχόλια »

Το ιπποφαές {Hippophae ramnoides} είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες καλλιέργειες των τελευταίων ετών. Φυτό ιδιαίτερα ανθεκτικό και με πολλαπλές χρήσεις – από τη ζαχαροπλαστική έως την φαρμακευτική. Ο καρπός του είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε βιταμίνη C και χρησιμοποιείται για την τόνωση του ανοσοποιητικού και της ηπατικής λειτουργίας, καθώς και για τις μικροβιοκτόνες ιδιότητές του.

Μερικά στοιχεία για την καλλιέργεια του φυτού:
•    Είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στις αντίξοες καιρικές συνθήκες και μπορεί να ανεχτεί θερμοκρασίες από – 40 έως +40 βαθμούς.
•    Μπορεί να φυτευτεί ακόμα και σε άγονα, χαλικώδη εδάφη, αρκεί να μην είναι ξηρά ή να μην κατακλύζονται από λιμνάζοντα νερά.
•    Σε αργιλοπηλώδη και εύφορα εδάφη δεν θα χρειαστεί σχεδόν καθόλου λίπανση.
•    Έχει την τάση να πετάει πολλούς λαίμαργους βλαστούς και παραφυάδες, για αυτό χρειάζεται τακτικό κλάδεμα αραίωμα των βλαστών ώστε να μπορεί να διεισδύει το φως στο εσωτερικό της κόμης του.
•    Το φυτό είναι δίοικο, δηλαδή υπάρχουν αρσενικά και θηλυκά φυτά. Φυτέψτε 1 αρσενικό φυτό για κάθε 10 θηλυκά.
•    Οι ρίζες του μπορούν να δεσμεύουν ατμοσφαιρικό άζωτο και να το μετατρέπουν σε εδαφικό.
•    Οι αποστάσεις φυτεύσεις κυμαίνονται από 1-1,5 μέτρο μεταξύ δύο διαδοχικών φυτών, πάνω σε σειρές φύτευσης που απέχουν μεταξύ τους γύρω στα 5 μέτρα {δηλαδή περίπου 150-200 φυτά/ στρέμμα}

πηγή: agro help

απορία :: γιατί τα μαρούλια μου είναι πικρά;

Ιανουαρίου 17, 2012 | κηπουρική | 3 σχόλια »

Κατεύθασε η πρώτη  κηπουρική απορία και είμαστε ενθουσιασμένοι! Ο φίλος Κώστας Κ. μάς ρώτησε γιατί μερικές φορές τα μαρούλια που καλλιεργούμε έχουν πικρή γεύση.

Ανοίξαμε λοιπόν τα βιβλία μας και ιδού οι απαντήσεις!

Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην πικρή γεύση των μαρουλιών είναι:

  • υψηλές θερμοκρασίες.  Ως γνωστόν, το μαρουλάκι αγαπά τις δροσερές θερμοκρασίες, γι΄ αυτό και θεωρείται χειμερινό λαχανικό. Αν κατά την περίοδο καλλιέργειας επικρατήσουν ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες (πιο πιθανό στις ανοιξιάτικες καλλιέργειες), τότε τα μαρούλια σας μπορεί να πικρίσουν
  • έναρξη σποροπαραγωγής από το φυτό. Αν το φυτό μπει στη φάση της σποροπαραγωγής, δηλαδή ξεκινήσει να παράγει σπόρους τότε τα φύλλα του αποκτούν πικρή γεύση.
  • ανομοιόμορφο πότισμα. Τα μαρούλια έχουν επιφανειακές ρίζες, για αυτό και είναι ευαίσθητα στην ξηρασία. Αν η περίοδος που καλλιεργείτε είναι ξηρή τότε θα πρέπει να ποτίζετε τακτικά, ώστε να διατηρείτε το χώμα νωπό. Αν καλλιεργείτε σε γλάστρες τότε θα πρέπει να είστε πιο προσεκτικοί με το νερό καθώς οι απώλειες της εδαφικής υγρασίας είναι μεγαλύτερες από ότι στον κήπο.
  • ελλιπης λίπανση. Τα μαρούλια, όπως και όλα τα φυλλώδη λαχανικά, αγαπούν το άζωτο. Αν το χώμα καλλιέργειας είναι φτωχό και τα μαρούλια αναπτύσσονται αργά και καχεκτικά τότε θα είναι και πικρά. Αν δεν έχετε χρησιμοποιήσει χωνεμένη κορπιά κατά τη φύτευση τότε ρίξτε τους ένα  υγρό λίπασμα, πλούσιο σε άζωτο, κάθε 15 μέρες.
  • καθυστερημένη συγκομιδή. Μην αφήνετε τα μαρούλια να υπερωριμάσουν. Όσο καθυστερείτε τη συγκομιδή, τα φύλλα σκληραίνουν και πικραίνουν. Μπορείτε να κόβετε σταδιακά τα εξωτερικά φύλλα, αν οι ανάγκες σας για φρέσκα σαλατικά είναι μικρότερες από την ποσότητα της σοδειάς.

Η κηπουρική είναι ένα παιχνίδι ισορροπιών. Οι υπερβολές, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω φέρνουν άσχημα αποτελέσματα. Επομένως, μην υπερβάλλετε με το πότισμα ή με τη λίπανση γιατί μπορεί τα μαρούλια που θα συγκομίσετε να μην είναι πικρά, αλλά θα είναι σίγουρα άνοστα!

Καλή επιτυχία!

{photo: rasbak / c.c 3.0}

φθινόπωρο: ώρα για καρότα!

Σεπτεμβρίου 7, 2011 | κηπουρική | 4 σχόλια »

 

Σας αρέσουν τα καρότα; Θέλετε να απολαμβάνετε φρέσκα τρυφερά καροτάκια, κατευθείαν από το χώμα; Τότε ήρθε η ώρα να προετοιμαστείτε την καροτοφυτεία σας.

Η σπορά του καρότου ξεκινά στις αρχές του φθινοπώρου (όταν οι θερμοκρασίες έχουν πέσει κάτω από τους 25 βαθμούς) και μπορεί να φτάσει μέχρι την άνοιξη (σε περιοχές με βαρύ χειμώνα και δροσερό καλοκαίρι). Βασική προϋπόθεση για μι καλή παραγωγή είναι το πλούσιο και ελαφρύ χώμα. Μιας και το καρότο αναπτύσσει υπόγεια το εδώδιμο μέρος του, είναι σημαντικό να του εξασφαλίσετε ένα ευνοϊκό περιβάλλον για να παράξει τρυφερές και καλοσχηματισμένες σαρκώδεις ρίζες.

Συγκεκριμένα:

  • έδαφος: ελαφρύ, ψιλόκοκκο, καλοδουλεμένο και πλούσιο σε οργανική ουσία (δεν πρέπει να έχει ούτε πετραδάκι)
  • θερμοκρασία ανάπτυξης: ιδανικά 16-18 βαθμούς
  • σπορά: απευθείας στο έδαφος, σε παρτέρια πλάτους περίπου30 εκ. Όταν φυτρώσουν οι σπόροι και τα φύτρα φτάσουν σε ύψος περίπου τα 7-8 εκ., αραιώστε τα, αφήνοντας απόσταση μεταξύ τους γύρω στα5 εκ. Σπέρνετε ένα καινούριο παρτέρι κάθε 2-3 εβδομάδες για να έχετε κλιμακωτή συγκομιδή.
  • πότισμα: διατηρείτε το χώμα νωπό και όχι πολύ υγρό. Το καρότο αναπτύσσεται καλύτερα όταν η υγρασία του χώματος παραμένει σταθερή, χωρίς ακραίες διακυμάνσεις. Για αυτό ποτίζετε σε τακτά χρονικά διαστήματα.
  • λίπανση: είναι απαιτητική καλλιέργεια, αλλά δεν συμπαθεί την παρουσία υπερβολικής ποσότητας αζώτου στο χώμα, για αυτό να είστε προσεκτικοί όταν προσθέτετε κοπριά. Χρειάζεται αρκετές ποσότητες καλίου.

Και φυσικά αν δεν έχετε κήπο , αλλά μπαλκόνι, τότε επιλέξτε τους σάκους φύτευσης της haxnicks που είναι ειδικά σχεδιασμένοι για καρότα!!!!

ΣΑΚΟΙ ΦΥΤΕΥΣΗΣ {ΜΙΚΡΕΣ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΕΣ ΓΙΑ ΚΑΡΟΤΑ / 2ΤΜΧ.}

 

 

οι πράσινες σαλάτες του καλοκαιριού

Ιουνίου 29, 2011 | κηπουρική | 1 σχόλιο »

Τι κι αν τα σούπερ μάρκετ πουλάνε μαρούλια και σαλάτες όλο το χρόνο, το καλοκαίρι δεν είναι σίγουρα η εποχή του μαρουλιού! Όταν οι θερμοκρασίες ανέβουν πάνω από τους 25 βαθμούς, τα μαρούλια δυσανασχετούν, αρχίζουν να μπαίνουν σε διαδικασία ανθοφορίας {καθόλου καλό για τους καλλιεργητές} και τα φύλλα τους γίνονται σκληρά και πικρά! Αν όμως είστε φανατικοί οπαδοί της πράσινης σαλάτας, υπάρχουν τρόποι για να την απολαύσετε και το καλοκαίρι:

  • φυτέψτε ανθεκτικές {στη ζέστη} ποικιλίες μαρουλιού σε περιοχή με βόριο ή ανατολικό προσανατολισμό και σε ημισκιερό μέρος. Αν τα φυτά τα βλέπει ο ζεστός μεσημεριανός ήλιος, φροντίστε να τα σκιάζετε με κάποιο σκούρο διχτυωτό σκίαστρο το οποίο θα αφαιρείτε το απόγευμα. Τα ποτίσματα πρέπει να είναι καθημερινά, για να μένει το χώμα νωπό και δροσερό. {βέβαια, μη φανταστείτε ότι θα τρώτε μαρούλια τον Αύγουστο, εκτός και αν ζείτε πάνω σε κανένα βουνό}
  • σπείρετε βλίτα! Τα βλίτα είναι ο πράσινος βασιλιάς του καλοκαιριού. Μαζεύετε τα τρυφερά φυλλαράκια όσο ακόμα είναι μικρά και βράστε τα μαζί με κολοκυθάκια για μια τέλεια καλοκαιρινή σαλάτα. Κόψτε την κορυφή των φυτών για να ευνοήσετε την ανάπτυξη πλευρικών βλαστών και να αυξήσετε τη σοδειά.
  • επιλέξτε γλιστρίδα {ή αντράκλα}. Μπορεί να μην είναι ακριβώς πράσινο σαλατικό, αλλά είναι σίγουρα συνδεδεμένο με το ελληνικό καλοκαίρι. Συνδυάστε τα σαρκώδη φυλλαράκια της με τοματοσαλάτα και έχετε μια gourmet ελληνική γεύση.
  • σπείρετε ρόκα. Είναι πανεύκολη στην καλλιέργεια, αναπτύσσεται γρήγορα και δεν υπάρχει καλύτερο συνοδευτικό της τομάτας από τα πικάντικα φύλλα της ρόκας. Θα εκπλαγείτε από το άρωμα και το κάψιμο των φύλλων της.
  • σπείρετε σπανάκι Νέας Ζηλανδίας (tetragonia tetragonioides). Μια εξωτική εκδοχή πράσινου λαχανικού, ανθεκτικού στη ζέστη. Φροντίστε να το ποτίζετε τακτικά για να διατηρείτε την εδαφική υγρασία και συλλέγετε τα νεαρά τριγωνικά φύλλα και τους βλαστούς, καθώς πικραίνουν και σκληραίνουν όσο ωριμάζουν. Είναι πλούσια πηγή σε βιταμίνη C.

 photo credit: timsackton / c.c.

μελιτζάνα :: συμβουλές καλλιέργειας

Μαΐου 30, 2011 | κηπουρική | 3 σχόλια »

Η μελιτζάνα είναι λαχανικό του καλοκαιριού! Αν θέλετε να την καλλιεργήσετε μόνοι σας, τότε ίσα που προλαβαίνετε να φυτέψετε μικρά φυτάρια που θα αγοράσετε από κάποιο φυτώριο της γειτονιάς. Ο Ιούνιος είναι η τελεύταια σας ευκαιρία. Διαλέξτε ένα ηλιόλουστο μέρος και φροντίστε να μην ξεχνάτε το τακτικό της πότισμα!

Αυτοί πάλι που ζουν σε πεδινές και ζεστές περιοχές και προνόησαν να φυτέψουν τις μελιτζανούλες τους πρώιμα, θα έχουν την ευκαιρία να συγκομίσουν τους πρώτους καρπούς μέσα στον Ιούνιο. Ο καρπός που καταναλώνουμε είναι στην πραγματικότητα ο άγουρος καρπός. Όσο ο καρπός ωριμάζει. χάνει τη σφριγυλότητά του, μαλακώνει και τα σπόριά του διογκώνονται και σκληραίνουν. Μαζέψτε λοιπόν τον καρπό όταν έχει πάρει χρώμα και δίχνει ακόμα γυαλιστερός και σφιχτός!

Κόβετε τη μελιτζάνα μαζί με ένα κομμάτι του μίσχου, σε ώρες που επικρατεί δροσιά. Μην την αποθηκεύετε στο ψυγείο. Προτιμήστε ένα σκιερό και δροσερό μέρος. ® livingreen.gr

Photo credit: jim the photographer / c.c.

ρίγανη :: φύτεψέ τη στο μπαλκόνι σου!

Μαΐου 27, 2011 | κηπουρική | 2 σχόλια »

Το καλοκαίρι τραβάει τη ντοματοσαλάτα και η ντοματοσαλάτα τη ρίγανη! Αυτή η ταπεινή πόα, που έχει ελάχιστες απαιτήσεις σε νερό, μπορεί να φουντώσει σε οποιοδήποτε ηλιόλουστο σημείο του μπαλκονιού ή του κήπου. Φτάνει σε ύψος τα 50 εκ. και προτιμά χώμα με πολύ καλή αποστράγγιση. Δεν θέλει λίπανση και πολλά νερά διότι θα υποβαθμίσετε το άρωμά της.

Όπως και τα πιο πολλά αρωματικά φυτά, δεν αντιμετωπίζει προβλήματα από ασθένειες και εχθρούς. Αντίθετα, τις απωθεί και βοηθά και τα γειτονικά φυτά να παραμείνουν υγιή. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να κόβετε τακτικά τις κορυφές των βλαστών για να διατηρείτε τη συμπαγή μορφή του φυτού. Προφυλλάξτε τη το χειμώνα από τους παγετούς, καθώς οι ρίζες τις παγώνουν εύκολα.

Για να την αποξηράνετε, δέστε τους κομμένους βλαστούς σε μάτσο, κρεμάστε τους ανάποδα σε δροσερό και σκιερό χώρο και θα έχετε ρίγανη για όλο το χρόνο. Αλλά και φρέσκια μπορεί να αρωματίσει και να νοστιμίσει οποιοδήποτε πιάτο. Προσθέστε τη λίγο πριν το τέλος του μαγειρέματος για να διατηρήσει το έντονο άρωμά της.

Η ρίγανη είναι το ιδανικό φυτό για τεμπέληδες κηπουρούς!

photo credit: blumenmiene / c.c.

αγκινάρα :: ένα αγριάγκαθο που έγινε κηπευτικό

Μαΐου 26, 2011 | κηπουρική | 2 σχόλια »

Η αγκινάρα Cynara scolymus δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ήμερο αγριάγκαθο. Το εδώδιμο μέρος της είναι το άνθος της που πρέπει να το μαζεύουμε όταν ακόμα είναι άγουρο και σφιχτό, γιατί αλλιώς το εσωτερικό του σκληραίνει και δεν είναι κατάλληλο για κατανάλωση.

Η αγκινάρα αυτή την εποχή (Μάιος) έχει απανθίσει και περνά στην περίοδο του ληθάργου. Τά φύλλα και οι βλαστοί ξηραίνονται και το ρίζωμά της μπαίνει σε ύπνο μέχρι να το ξυπνήσουν τα πρωτοβρόχια του Φθινοπώρου! Αν έχετε στον κήπο σας αγκινάρες, κόψτε όλο το υπέργειο τμήμα που ξεράθηκε και μην ποτίζετε καθόλου την περιοχή γιατί δεν θα αφήσετε τη ρίζα της να κοιμηθεί.

Αν είστε ανυπόμονοι ή αν απλά θέλετε να προγραμματίσετε την επόμενη σοδειά, δεν χρειάζεται να περιμένετε τη φύση να βρέξει. Ξεκινήστε τα ποτίσματα τον Αύγουστο, ξυπνήστε τα φυτά σας και μετά από λίγους μήνες θα ξαναέχετε στο πιάτο σας φρέσκες, πεντανόστιμες αγκινάρες. Όταν έρθει ξανά το φθινόπωρο θα σας πούμε τι άλλο πρέπει να κάνετε.

Μέχρι τότε, απολαύστε τη φωτογραφία μιας αγκινάρας που ξεχάσαμε να τη μαζέψουμε στην ώρα της και αυτή μας χάρισε το εντυπωσιακό της λουλούδι!

photo credit: scottjohnson / c.c.

καλλιέργεια πιπεριάς :: μυστικά επιτυχίας

Απριλίου 4, 2011 | κηπουρική | Το σχόλιο σας »

Η πιπεριά ανήκει στην ίδια οικογένεια με την τομάτα και την μελιτζάνα και καλλιεργείται την καλοκαιρινή περίοδο.

Τα χαρακτηριστικά του φυτού με μια ματιά:

  • Ύψος: 30- 60 εκ.
  • Αποστάσεις φύτευσης: ανά 30 εκ.
  • Χρονική διάρκεια σποράς/συγκομιδής: 19 εβδομάδες
  • Εβδομάδες για ωρίμανση: 10 εβδομάδες
  • Χρόνος πρώιμη φύτευσης σε εξωτερικό χώρο: 2 εβδομάδες μετά από τον τελευταίο παγετό

Οι καλλιεργητικές απαιτήσεις, συνοπτικά:

  • Ξεκινήστε τους σπόρους σε σπορεία, σε προστατευμένο χώρο ή αγοράστε έτοιμα φύτρα από το φυτώρειο, όταν είστε έτοιμοι για τη φύτευση.
  • Φροντίστε ώστε το χώμα να έχει θερμοκρασία τουλάχιστον 18C όταν θα φυτέψετε. Αν θέλετε να ζεστάνετε το χώμα, καλύψτε το με μάυρο πλαστικό 1 εβδομάδα πριν από τη φύτευση και αφαιρέστε το μετά.
  • Ποτίζετε τακτικά για να διατηρείτε το χώμα νωπό και προσέξτε να μην καταβρέχετε τα φύλλα γιατί ευνοείτε την ανάπτυξη μηκύτων. Για καλύτερη γεύση των καρπών, μειώστε ελαφρά τα ποτίσματα καθώς οι καρποί ωριμάζουν. Οι πιπεριές θέλουν συνθήκες καλής αποστράγγισης.
  • Βοτανίζετε τις πιπεριές μια φορά την εβδομάδα και καλύψτε το χώμα τους με οργανική ύλη σε συνθήκες πολύ υψηλών θερμοκρασιών.
  • Υποστυλώστε τα φυτά με προσοχή διότι είναι αρκετά εύθραυστα ή περάστε γύρω τους έναν κύλινδρο από κοτετσόσυρμα και αφήστε τα να αναπτυχθούν πάνω του.
  • Οι πιπεριές δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις λίπανσης. Αν ακολουθείτε το σταθερό ετήσιο πρόγραμμα λιπάνσεων του κήπου τότε οι θρεπτικές ουσίες αρκούν για την επιτυχία της καλλιέργειας. Σε φτωχά εδάφη προσθέστε μια φτυαριά κομπόστ στην τρύπα φύτευσης προτού βάλετε το φυτό. Το ιδανικό ph είναι 6.7- 7.0.

photo credit: public domain photos /c.c.

δωδωναία :: ένας θάμνος για τον κήπο σας

Μαρτίου 28, 2011 | κηπουρική | 2 σχόλια »

Η δωδωναία Dodonaea viscosa  είναι ένας αειθαλής ανθοφόρος θάμνος που ευδοκιμεί στις τροπικές, υποτροπικές και θερμές εύκρατες περιοχές της Αυστραλίας, Ασίας, Αμερικής & Αφρικής. Τον συναντάμαι συχνά στους ελληνικούς κήπους, μεμονωμένο ή σε συστάδες, σε συνδυασμό με άλλους θάμνους, σε φράχτες και δοχεία.

Ανάπτυξη:  γρήγορος ρυθμός ανάπτυξης, κατακόρυφη με πολυδιακλαδιζόμενους βλαστούς.

Φύλλα: στενόμακρα, παίρνουν κόκκινο χρώμα το χειμώνα ιδιαίτερα όταν το φυτό βρίσκεται σε ηλιαζόμενες θέσεις, είναι αρωματικά όταν συνθλίβονται.

Άνθη: ασήμαντα, χρώματος ροζ που εξελίσσονται όμως σε εντυπωσιακές σποροφόρες κάψουλες (μικρές σφαιρικές με 3-5 πτερύγια σαν χάρτινα), περίοδος ανθοφορίας από καλοκαίρι- φθινόπωρο

Έδαφος: όχι ιδιαίτερες απαιτήσεις, προτιμά πλούσια και καλά στραγγιζόμενα εδάφη

Καλλιέργεια: φυτέυετε σε ηλιόλουστες θέσεις για να διατηρεί το κόκκινο χρώμα των φύλλων. Δεν χρειάζεται κλάδεμα, αφαιρείτε μόνο τα κατεστραμένα κλαδιά και όσα χαλάνε το σχήμα της κόμης.

Πολλαπλασιάζεται: με μόσχευμα ημίσκληρου ξύλου την άνοιξη ή το καλοκαίρι ή σπόρο

 Ειδικά θέματα: ανθεκτικό σε παραθαλάσσιες φυτεύσεις και στην ατμοσφαιρική ρύπανση, ευαίσθητο στα κοκκοειδή

 Info

Το ξύλο της δωδωναίας είναι πολύ σκληρό. Η φυλή Μαορί της Νέας Ζηλανδίας χρησιμοποιούσαν το ξύλο της δωδωναίας για να δημιουργούν τα όπλα τους. Το όνομα που της είχαν δώσει  ήταν akeake, που σήμαινε «για πάντα».

 photo credit: βλάσης μπισμπίκης, από το βιβλίο φυτολόγιο των εκδόσεων ψύχαλου

πυξάρι :: ο θάμνος με τα χίλια πρόσωπα

Μαρτίου 13, 2011 | κηπουρική | 4 σχόλια »

Αν υπάρχει ένα φυτό που να μπορεί να διαμορφωθεί σχεδόν σε ότι σχήμα μπορεί να βάλει ο νους μας τότε αυτό είναι σίγουρα το πυξάρι.  Το συναντάμε στην Ευρώπη, τη δυτική Ασία και την Β. Αφρική, είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό, κατάλληλο για χαμηλούς φυτικούς φράχτες και για περίτεχνα κλαδέματα.

  • Φύλλα: μικρά, ωοέιδή, στιλπνά, σκουροπράσινα που φύονται ανά ζεύγη σε αντίθετη διάταξη.
  • Άνθη: ασήμαντα, μικρά πρασινωπά που εμφανίζοντια τον Απρίλιο σε φυτά που δεν κλαδεύονται
  • Έδαφος: προτιμά τα ασβεστούχα εδάφη, στα δάση φυτρώνει συνήθως κάτω από δέντρα οξιάς.
  • Καλλιέργεια: φυτεύεται το φθινόπωρο ή την άνοιξη σε ηλιόλουστη ή ημισκιερή θέση. Είναι ανθεκτικό στο κρύο.
  • Για δημιουργία φράχτη φυτέψτε πυξάρια ύψους περίπου 25- 30 εκ. σε απόσταση 30- 35 εκ. μεταξύ τους. Κορυφολογήστε την άνοιξη για να τονώσετε την πλευρική ανάπτυξη βλαστών και τη δημιουργία πυκνών θάμνων.
  • Πολλαπλασιασμός: με μοσχεύματα μήκους 8-10 εκ. τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο σε θερμοκήπιο. Τα φυτά θα είναι έτοιμα μετά από 2 χρόνια για μεταφύτευση στο έδαφος.

Και αν θέλετε να δώσετε τα πιο ιδιαίτερα σχήματα στους θάμνους σας, δοκιμάστε τα συρμάτινα καλούπια της esschert σε σχήματα ζώων που θα σας ξετρελάνουν!